Öncelik Alanınız: Kendinizi Yeniden Merkeze Koyun

Bugün kendim için bir şey yapmaya karar verdim. Uzun süredir koçluk eğitimleri, okumalar, çalışmalar ve ailem arasında mekik dokuduğumu; kendimi, isteklerimi ve ihtiyaçlarımı bir kenara koyduğumu fark ettim. Doğayı çok severim, doğa canlanınca ben de canlanırım; ağaçlar, çiçekler, böcekler, kediler, köpekler dört bir yanı sardığında içim yaşam enerjisiyle dolar. Birden bu yıl baharı hiç yaşamamışım gibi hissettim; ertelemiştim, görmezden gelmiştim, kaçırmıştım. Dışarı çıktım, yaseminleri içime çektim, özgürce yürüdüm; kedi yavruları beni karşıladı, birbirimizi sevdik… O kadar iyi geldi ki.

“Ne oldu böyle?” diye sordum kendime. Elbette hemen anladım; bu dönemde önceliklerimde değişiklikler olmuştu.

Öncelik alanı nasıl çalışır

Hepimizin, sınırlı enerjimizi verebilmek için genellikle fırsatlar ve tehditlerle belirlenen bir Öncelik Alanı vardır. Bu alana insanları alabildiğimiz gibi kariyeri, parayı, başarıyı, ideolojileri vb. de alabiliriz. Kişi hayatını öncelik alanındaki değerlere göre şekillendirir, motivasyon buradan gelir; öncelik alanımızdaki hedeflere ulaşmak her zaman daha olasıdır. Ayrıca kişi, öncelik alanındakilerin sorumluluğunu da üstlenir. Bu alanda çok fazla insan varsa sorumluluk da o ölçüde artar; kişi hepsine adil davranmak ister, kendini geri planda bırakır ve kilitlenip kalır. Bilinçaltı bu durumdan rahatsız olur ve kişi, aşırı verici davrandığı kişilere karşı pasif agresif tepkiler gösterebilir.

Kendini unutan bir danışan

Danışanlarımdan biri bana her şeyi unuttuğunu, planlar yaptığını ama uygulayamadığını, zihninin çok dağınık olduğunu anlattı. O konuştukça öncelik alanının ne kadar dolu olduğunu duydum. Bu alana 200'den fazla insanı almıştı ve öncelik alanında oldukları için hayır diyemediği bu insanlardan gelen her talebi yerine getirmeye çalışıyordu. Ama danışanım bir insan; bizimle aynı 24 saatlik gün düzeninde yaşıyor ve tüm bu talepleri karşılaması mümkün görünmüyor. Bana, “Sadece sizinle görüşmelerimizi unutmuyorum,” dedi. Gururum okşansa da konunun benimle bir ilgisi yoktu elbette. Benimle görüştüğü o bir saatte odak yalnızca kendisiydi. Koçlukta, sadece kendini düşünebildiği, önceliklendirme yapabildiği ve kendine bakabildiği bir saat geçiriyordu. Bu danışanımın kendi öncelik alanında yer almadığını, o alanda kendisi dışında herkese yer olduğunu birlikte keşfettik. Oysa öncelik alanımızın merkezinde her zaman kendimiz olmalıyız. Uçaklarda oksijen maskesini önce kendimize, sonra çocuğumuza takmamız gibi; sıkışıp nefes alamaz hâldeyken başkalarına uzun süre destek olmamız mümkün değildir.

Zarar vereni fark edip temizlemek

Neyse ki sistemimizde bir de atık mekanizması var. Bu alana aldığımız ama artık bize zarar vermeye başlayan insanları, davranışları ve alışkanlıkları fark etmek ve onları bu alandan temizlemek çok değerlidir. Bu temizliği yapmak; “ben”e ve önceliklendirmemiz gereken diğer önemli konulara ihtiyaç duyduğumuz zamanı ve enerjiyi bulmamızı sağlayacaktır.

Ne dersiniz, bahar da gelmişken güzel bir temizlik iyi gelmez miydi?